برخى ديگر آن را بر معاويه منطبق كرده‌اند . ابن ابى الحديد همين رأى را برگزيده است ، وى سپس به تفصيل در مورد دستور مؤكّد معاويه بر سبّ على بن ابى طالب عليه السّلام و بيزارى جستن از او سخن گفته است . وى در ادامه از محدّثان و راويانى ياد كرده است كه معاويه آنان را اجير كرده بود تا رواياتى را در مذمّت امير المؤمنين عليه السّلام جعل كنند كه سمرة بن جندب از جمله‌ى آنها است . « 1 » به سمرة بن جندب يكصد هزار درهم پرداخت تا بگويد آيه‌ى وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا . . . در شأن على عليه السّلام و وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ در شأن ابن ملجم مرادى نازل شده است . كوتاه سخن آن‌كه در دوران زمامدارى معاويه كه تا سال 60 هجرى ادامه داشت ، شيعيان در سخت‌ترين شرايط زندگى مىكردند و فجيع‌ترين جنايت‌ها توسط عمال معاويه و به دستور وى برآنان وارد مىشد و بسيارى از شخصيت‌هاى برجسته شيعه مانند حجر بن عدى ، عمر و بن حمق خزاعى ، رشيد هجرى ، عبد اللّه حضرمى و ديگران به دستور وى به شهادت رسيدند . « 2 » با اين حال شيعيان جان بركف ، هرگونه فشار و شكنجه‌اى را تحمّل كرده و در دفاع از ولايت و امامت على بن ابى طالب عليه السّلام و خاندان او از پاى ننشستند ، و عاشقانه در اين راه جان باختند ، و جامه‌ى پرافتخار شهادت را برتن پوشيدند . معاويه بر خلاف آنچه در عهدنامه‌ى صلح با امام حسن عليه السّلام پذيرفته بود كه كسى را

--> ( 1 ) . شرح نهج البلاغه ، چهار جلدى ، ج 1 ، ص 355 - 361 ، شرح خطبه‌ى 56 . ( 2 ) . ر . ك : حياة الامام الحسين عليه السّلام : 2 / 167 - 175 .